خانه ملت

تسکینی برای قلب‌های سوگوار و کابوسی برای ظالمان:

مرگی به دور از وحشت، رؤیایی محال برای قاتلان

مجازاتی سخت‌تر از مرگ؛ «محرومیت از مرگ طبیعی». حکمی ابدی که در پیام حضرت آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای جاری شد و لرزه‌اش را همین حالا در هیاهو و تهدیدهای توخالی ترامپ می‌توان شنید.

آماتوریسم در جام‌جم؛

وقتی رسانه ملی، «غیرحرفه‌ای‌ترین کار» را به «بدترین شکل» انجام می‌دهد

تصویری فریز شده و جمله‌ای نیمه‌تمام؛ این تمام چیزی بود که رسانه ملی از گفتگوی حیاتی رئیس هیئت مذاکره‌کننده کشور باقی گذاشت. در حالی که محتوای این گفتگو دو ساعت پیش از پخش تحویل داده شده بود، صداوسیما ترجیح داد به جای شفافیت، «غیرحرفه‌ای‌ترین» راه ممکن را در پیش بگیرد و کلام مقام ارشد کشور را در میانه یک جمله قطع کند. این اتفاق، تنها یک اشتباه ساده نیست؛ بلکه نمایشی از بی‌کفایتی مدیریتی در حساس‌ترین لحظات ملی است.

بامداد تلافی؛ سالگرد ۱۲ روزی که تکبر جهانی را در خاکستر مقاومت دفن کرد

یک سال از تهاجم بامدادین دشمن آمریکایی صهیونی به خاک ایران و آغاز جنگ ۱۲ روزه می‌گذرد؛ واقعه‌ای که در کنار شهادت سرداران، دانشمندان هسته‌ای و جمعی از سربازان و مردم، به نمادی از شکست تکبر جهانی در برابر اراده ملی تبدیل شد. امروز در سالگرد این نبرد سخت، میراث خونین شهدای وطن، نه تنها یادآوری یک تراژدی، بلکه تبیین استراتژی تزلزل‌ناپذیر ایران در برابر توهمات قدرت‌های جهانی است.

صد شب تا طلوع؛ حماسه‌ ملتی که نمی‌شکند

صد شب است که خیابان‌های ایران، نه با چراغ‌های شهر، که با شعله‌های غیرت و وفاداری روشن شده است. از شوک تلخ فقدان تا تلاقی شور و بصیرت در میادین، این ملت ثابت کرد که اراده، بر هر ابزاری چیره است. روایتی از صد شب مقامت که در هر پایانش، نجوای «اِلهی عَظُمَ الْبَلاء» را به آسمان‌ها می‌برد تا روایتگر پیوندِ ناگسستنی زمین شعله‌ور و آسمان پناه‌بخش باشد.

روایتی از درخشش نیمی از پیکره اقتدار ایران:

زنان ایرانی؛ از سنگر مقاومت تا کرسی‌های مدیریت

پس از دو دهه غیبت بانوان در هیأت رئیسه مجلس، انتخاب سمیه رفیعی در اجلاسیه سوم، نشانه‌ای از مسیرِ صعودی و توقف‌ناپذیر زنان ایرانی در ساختار قدرت است؛ رویدادی که ریشه‌های آن در ۴۸ سال حماسه انقلاب، از میادین دفاع مقدس تا عرصه‌های علمی، فرهنگی و ورزشی به وضوح می‌درخشد.

وطن، وحدت، ولایت؛ هندسه اقتدار ایران در برابر جنون استکبار

در میانه‌ طوفان تهاجم و شعله‌های جنگ رمضان، ایران نه تنها از پای ننشست، بلکه با تکیه بر هندسه‌ای نوین از قدرت، شکوه خود را به جهانیان دیکته کرد. امروز، اراده‌ این ملت در قالب یک «مثلث راهبردی» تجلی یافته است؛ پیوندی مقدس میان عشق به «وطن»، انسجام در «وحدت» و بصیرت در «ولایت» که حماسه‌ای جاوید و ماندنی‌ترین حقیقت قرن را رقم زده است.

سمفونی اتحاد در خیابان‌های ایران

در شب‌هایی که بدخواهان، رؤیای آشفتگی ایران را در سر می‌پروراندند، خیابان‌های شهر به زبان دیگری سخن گفتند. اهتزاز پرچم‌های سه‌رنگ در دستان مردمی که با تمام تفاوت‌ها، «ما» را برگزیده‌اند، پیامی صریح به جهان مخابره کرد: این خاک، صاحبان بیداری دارد که سند ماندگاری‌اش را با جوهر همبستگی و رقص اقتدار در تندبادها امضا کرده‌اند.

خانه ملت از «حَول حالِ ما» به وقتِ میدان گزارش می دهد:

تحویل سال در آغوشِ پرچم؛ سفره‌ای به وسعت ایران

امسال هفت‌سینِ ما نه با سمنو و سنجد، که با "سربلندی" و "ساعت پیروزی" چیده شده است. روایتی از نوزده شب بیداری مدافعانِ وطن در میادین شهر؛ جایی که پرچم سه‌رنگِ ایران در دستان غیرتمند این مردم، لرزه بر اندام دشمن می‌اندازد. امشب، ایران ما نه فقط یک سال، که یک عصر جدید از شکوه را آغاز می‌کند.

فصل جدید اقتدار؛ بیعت امت با «سیدِ جوان ولایت»

 در لحظاتی که دشمنان ایران، شهادت رهبر فرزانه انقلاب را مجالی برای ایجاد تزلزل در ارکان نظام می‌پنداشتند، تصمیم قاطع و تاریخی مجلس خبرگان، ورق را برگرداند. انتخاب حضرت آیت‌الله سید مجتبی حسینی خامنه‌ای به عنوان سکان‌دار جدید انقلاب، فراتر از یک انتصاب، تجلی ثبات سیاسی و تداوم مکتب بصیرت است.

دریغا ای دریغا ای دریغا/ خدایا سایه‌ای رفت از سر ما

سایه‌ای که رفت، نوری که ماند و ایرانی که در سوگِ قائدِ خویش استوار ایستاده است

ایرانِ عزیز، در سوگِ مقتدایش نشسته است که در تلاطمِ سخت‌ترین طوفان‌ها، لنگرگاهِ آرامش و تدبیرِ امت بود. اگرچه ردای سیاه بر تنِ وطن نشسته و غمِ یتیمی بر شانه‌های ملت سنگینی می‌کند، اما از دلِ این گذرگاهِ سخت، آوایی رسا به گوش می‌رسد؛ آوای ملتی که داغدار است اما مستحکم و بر میثاقِ ابدی خود با آرمان‌های قائدِ به معراج‌رفته پای می‌فشارد تا ثابت کند خونِ بزرگان، بذرِ تنومندِ اقتدارِ جاویدانِ این سرزمین است.

ایران، اقیانوس شد؛ روزی که محاسبات جهان زیر پای ملت ورق خورد

امروز عقربه‌های ساعتِ تاریخ در ایران روی ساعتِ اقتدار ایستاد و اقیانوس خروشان ملت با لبیکی صادقانه، اعجازِ حضور را به رخ جهانیان کشید؛ حضوری چنان باشکوه که با ابطال سناریوهای تفرقه، رسانه‌های دنیا را مجبور به تماشای بهت‌زده‌ی این رفراندومِ دوباره‌ی دلبستگی کرد.